Uganda 18 maart 2011. Na een goede nachtrust vroeg opgestaan.
Om 7,45 uur melden wij ons bij de gids voor onze tocht door Bwindi Impebetrable Forest. Na een duidelijke uitleg over wat wel niet gedaan/gereageerd mag worden, gaan we met in totaal 5 toeristen (wij 2 en 3 mannen uit Londen) en 2 bewakers, 1 gids en 3 dragers op weg. Het was een goed besluit om 3 dragers te nemen voor onze rugtassen. De anderen deden dat niet en hadden daar later spijt van. In dit deel van Uganda leven ongeveer de helft van de 600 berggorilla's die er nog zijn. Een groep bestaat uit maximaal 6 toeristen en er worden slechts 2 groepen per dag toegelaten.

Een "permit"moet je dan ook maanden van te voren aanvragen. Wij gaan op zoek naar de Rushegura groep, deze familie bestaat 22 gorilla's. In aanvang lopen wij over een pad, maar na enige tijd verlaten wij dit om de "echte jungle" in te gaan. Paden zijn er niet, dat wordt gekapt. Een zoektocht kan 20 minuten duren maar ook 5 uur. Het is een regenwoud, de bodem is glibberig en het gaat constant bergop. We wisten dat een goede conditie vereist is, maar deze tocht vraagt alles van je. Een schitterend woud, waar je toch wat minder oog voor hebt naarmate de vermoeidheid toeneemt. We komen steeds hoger, waden door een beek en na 2 1/2 uur ga je toch denken: "waarom doe ik dit allemaal".

Het antwoord kwam 3 kwartier later. Na 3 uur en 15 minuten klimmen, glibberen en glijen zijn ze daar. Een Silverback, 1 moeder en 3 kleintjes. We mogen een uur blijven. De tocht er naar toe en de vermoeidheid ben je op slag vergeten. Dit is zo iets ontroerends. De wetenschap dat je 1 van de weinigen bent die deze fantastische dieren in hun eigen leefomgeving mag zien. Deze dieren gaan zo lief en respectvol met elkaar om. De tijd vliegt en het uur is dan ook snel voorbij. Dan de hele tocht weer terug. Dit ging sneller dan gedacht en 1 1/2 uur later stonden wij weer op het pad waar we waren begonnen met de tocht. Na het in ontvangst nemen van een certificaat terug naar de lodge. Hier meteen een douche genomen en een paar uur geslapen en daarna genieten van het uitzicht op het woud waar we 's morgens zo'n geweldige ervaring hebben gehad. Gelukkig zijn wij met de foto's en de herinnering aan deze fantastische tocht, deel van een prachtige reis door Uganda.

Maart 2011,
Ria van Diepen en Bodo van Amersfoort