Nog geen maand geleden zaten we er midden in, inmiddels is onze reis verworden tot herinneringen en anekdotes. Het werkritme was er ook binnen een week alweer, bij ons in de winkel is het drukker dan ooit, zo tegen de vakantieperiode.

Gelukkig heb ik trouw in m'n dagboek onze belevenissen beschreven. Zoals Peru een land is van tegenstellingen; Jungle versus Andesgebergte, was onze reis er een met ups en downs. En om weer terug in Peru te zijn, hoef ik mijn dagboek maar open te slaan.

Toen vers, maar inmiddels weer afgezwakt door de vergoeilijkende werking van het menselijke geheugen, schrijf ik: "Zaterdag 27 mei, de zwaarste dag van m'n leven. We zijn diep gegaan, deze tweede dag van de Inca Trail: bloedneus, galsmaak en jankend voetje voor voetje naar boven."
Ach ja, voor de lunch een klim van 1300 meter (van 2900 meter naar 4200 meter) en daarna nog eens 500 meter dalen stond er op het programma. Tijdens het lopen bleek ons lichaam onvoldoende geacclimatiseerd te zijn en niet in staat tot een dergelijke prestatie op die hoogte. En dan is vakantie opeens afzien. Een paar pagina's verder, op vrijdag 30 mei: "Te futloos om eerder iets te schrijven, maar 'I have survived the Inca Trek'. (T-shirts met deze tekst waren in het dorpje aan het eind van de trek erg populair.) Wat een ongelooflijke uitputtingsslag was het, iedere dag weer..."

Maar reizen levert ook onvergetelijk mooie herinneringen op. Op een dag maakten we te voet een tocht diep de jungle in. Ruw terrein, klamme hitte en voorzichtig onze voeten iedere pas neerzetten om geen droge twijgjes te laten knappen. Haast je adem inhouden en je omgeving continue afspeuren met de verrekijker in de aanslag. Dan steekt de gids zijn hand op, de groep staat onmiddellijk doodstil. Vlak naast ons in een boom zien we een apengezin dat ons rustig gadeslaat. Moeder houdt haar baby stevig tegen haar buik geklemd en vader komt ons rustig en zelfverzekerd tegemoet. We durven nauwelijks foto's te maken uit angst om het prachtige moment te verstoren, we zuchten "wauw" en laten de dieren na een paar minuten met moeite weer met rust door zachtjes verder te lopen. Zo groot, zo dichtbij en zo zichzelf hier in hun eigen omgeving, waar angst voor mensen (nog) niet nodig is...

Natuur, cultuur en een flink stuk afzien, de ideale ingrediënten voor een geslaagde reis.
Namens het hele team van De Trek Outdoor (Nieuwsteeg 55 te Hoorn) wens ik ook u een goede reis deze zomer!

Auteur: M. Posch